پنجره کوچک

دومین دیدار تیم ملی کشورمان در مسابقات جام جهانی برگزار شد و ایران با قبول شکست۲ بر صفر مقابل پرتقال از دور رقابتها کنار رفت وعملا هیچ شانسی برای حضور در دور دوم رقابتها نخواهد داشت. در بازی روز یکشنبه تیم ملی کشورمان با ترکیب میرزاپور.گل محمدی.رضایی.نصرتی.کعبی.نکونام.تیموریان کریمی. مهدوی کیا. معدنچی و هاشمیان به میدان رفت.

تیم ملی خیلی زود تحت تاثیر بازی حریف قرار گرفت و فشار زیادی را متحمل شد. پرتقالی ها با دوندگی خوب. حرکات بدون توپ و ایجاد فضاهای بسیار در خط دفاعی ایران به راحتی توپ را در تمامی نقاط زمین به گردش در آوردند و بارها و بارها موقعیت های خطرناکی بر روی دروازه ی ایران بوجود آوردندکه این موقعیت ها با بی دقتی مهاجمان و واکنشهای خوب میرزاپور از دست رفت. پرتقالی ها با استفاده ی خوب از تمامی عرض زمین و رد وبدل کردن پاسهای کوتاه و بلند متعدد به بازی سرعت دادند و ایرانی ها را مجبور به تمرکز در نیمه ی خودی و صرف انرژی بیشتری کردند.رونالدو ومیگوئل از راست و فیگو و والنته از چپ بارها با همکاریهای خوب و هماهنگی بالا نفوذکردند. دفاع ایران را دور زدند و موقعیت ایجاد کردند. دکو نیز در وسط زمین توپ ها را خیلی خوب بین دو جناح تقسیم کرد.در مقابل هافبک های کشورمان با بازی بسته خود در میانه ی میدان خیلی تلاش کردند تا از بازی سازی پرتقالی ها جلو گیری کنند. بازیکنان ایران فقط برایگل نخوردن بازی می کردند و در حملات بسیار کند بودند.هر بازیکنی که صاحب توپ می شد با هم بازی هایی ساکن مواجه می شد که هیچ حرکت مفیدی ندارند و خود تصمیم می گرفت که یک تنه به دفاع حریف بزند. اما پرسینگ عالی پرتقالی ها که از همان نیمه ی دفاعی ایران شروع می شد باعث پس گرفتن توپ و طرح ریزی حمله ای جدید میشد.البته ایرانی ها در این دقایق قوای بدنی خوبی داشتند و اکثر اشتباهات را جبران می کردند.این کش و قوس ها تا پایان نیمه ی اول ادامه داشت.نیمه ی دوم اما شرایط متفاوتی داشت.این نیمه هم با حملات پرتقال و فشار بیشتر بر روی دروازه ی کشورمان آغاز شد.پر تعداد بودن  بازیکنان کشورمان در منطقه ی دفاعی کار پرتقالی ها را مشکل کرده بود.اما آنها با تعویض منطقه ی بازی می کوشیدند تا از تعدد بازیکنان ایران در اطراف بازیکن صاحب توپ بکاهند ونسبتا هم موفق بودند که رونالدو دو بار موقعیت های بدست آمده را از دست داد. تعویض استثنائی برانکو.زندی به جای کریمی به میدان آمد.با این تعویض زندی متمایل چپ بازی می کرد تا فضا برای پرتقال در مرکز زمین باز شود.دکو دیگر کریمی را در جلوی خود نمی دید و بی پرواتر بازی می کرد. مدافعان هم فرصت بیشتری برای شکت در حملات بدست آوردند(مشکلی کهبرابر مکزیک هم شاهد آن بودیم). بالاخره پرتقال موفق شد.فیگو در چپ صاحب توپ می شود خیلی راحت دریبل می زند و به وسط می آید توپ را برای دکو می کارد و او هم بدون مزاحم و سر ضرب با یک شوت دقیق توپ را به کنج دروازه می فرستد.میرزاپور هم غافلگیر شده است و فقط و فقط نگاه میکند.خطیبی به بازی می آید.ایران ها برای جبران تلاش میکنند. ضد حمله هایی که در بهترین شرایط دو به پنج است و شانسی برای موفقیت ندارند.از بازیکن صاحب توپ حمایت نمی شود و توپ لو می رود.با کمترین ضربه به توپ فیگو صاحب موقعیت می شود.یحیی چاره ای جز تکل ندارد و فیگوی با تجربه پنالتی را می گیرد و گل دوم.

تمام شد.بدین ترتیب تیمی که می خواست یقه ی بزرگان را بگیرد و به دور دوم برود خیلی راحت تسلیم شد.چگونه می خواستیم به دور دوم برویم؟ با تیمی که هنوز پنج کیلومتر ار استاندارد سال ۲۰۰۴ کمتر میدود.با تیمی که حرکت بدون توپ. فضاسازی برای دیگربازیکنان. پرسینگ و ... را به ندرت انجام میدهد.تیمی که از لحاظ روحی و روانی اصلا آماده ی این مسابقات نبود و ... تیم های دیگر با انواع تاکتیک ها و شیوه های متنوع آمده بودند و ما فقط با سلاح غیرت و تعصب ایرانی!

آیا غیرت و تعصب به تنهایی موفق خواهد بود؟

 آرژانتینی ها در زمین فقط فوتبال بازی نمی کنند. زندگی هم می کنند.

برزیل و ایتالیا باید بترسند. از این تیم که وقتی ۴ گل هم جلوست همه چیز

رو کنترل می کنه و باز هم گل میزنه.همه ی تیمها باید بترسند از ستارگان

جسور و سخت کوش آرژانتینی. از دن دیگو  که کاریزمایش به سربازان تیم قدرت

و روحیه میدهد.برای من و همه ی طرفداران ایتالیا خوشحال کننده نیست

قبل از فینال و در نیمه نهایی(اگر تیم بالا بیاد) با آرژانتینی ها ملاقات کنیم

این هفته پر بود از خبرهای بد.تیم ملی رفت توی قوطی.

تجمع زنان خیلی آروم!!! تموم نشد.زن نوشت هم فیلتر شد.

هر اتفاقی که می افتاد زن نوشت بهترین جا برای بود که بدونی

چه خبر شده. پرستو کلی لینک و خبر داشت. موافق و مخالف.

حالا فقط باید یه دور کوچولو زد تا خیلی چیزها رو فهمید.

پ.ن:هفته ی بدم با یه اتفاق خوب تموم شد که واقعا می ارزید.

دوباره هستم و آزادم و زندگی می کنم و دوستان تحملم می کنند.

...

 الان خیلی راحت خودم رو گرفتار می بینم. بخاطر هیچ و بدون گناهی مجازات خواهم شد.

برای مادرم نگرانم. برای او همان شب اول و نگرانیش کافی بود.برای دوستانی که توی همین

چند روز خیلی چیز ها را ثابت کردند و لطف داشتند. اما اتفاق افتاده است. کاری نمی توان کرد.

به روزهای طولانی و شبهای وحشتناکش عادت می کنیم. ترسی ندارم فقط نگرانم.

مانا نیستانی کاریکاتور میکشد( کاری که خیلی قبل تر از این ها هم انجام می داد).

عده ای ناراحت میشوند.آنرا توهین می پندارند. به خیایانها می ایند و شعار می دهند و

اعتراض می کنند.یک کاریکاتور را حرکتی در جهت توصئه های خارجی و از بین بردن

وحدت مردم قلمداد می کنند ــ کدام وحدت؟ــ مردمی که کار و زندگی را کنار گذاشته اید و

رگهای گردنتان باد کرده است. ای کاش وقتی که خیلی راحت کنار گذاشته می شدید .

وقتی که گرفتار تبعیض و ظلم بودید. وقتی که هموطنان تان مثل آب خوردن کشته می شدند.

و  ... اعتراض می کردید و رگ گردنتان باد می کردو حق خود را می خواستید.

نه بخاطر یک کاریکاتور ساده و نمنه!!!

آقای روزنامه نگار درباره ی یه نفر حرف میزد. یعنی بد می گفت.ب

همینجوری یاد مطلب همین آقا افتادم درباره ی همون شخص که

پر بود از تعریف.تملق بود و تملق.آقای روزنامه نگار چقدر زود عوض شدی.

خیلی از اون روزها دور نشدیم که اینجوری رنگ عوض کردی.

کاش به حرفه ات عمیق تر نگاه می کردی.

کاش غم نان نداشتی...

پ.ن: سریال دیدن دوستای قدیمی همچنان ادامه دارد