پنجره کوچک

اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد / نهیب حادثه بنیاد ما ز جا ببرد

اگرنه عقل به مستی فرو کشدلنگر / چگونه کشتی از این ورطه بلا زجاببرد

فغان که با همه کس غایبانه باخت فلک/ که کس نبود که دستی از این دعاببرد

گذار بر ظلمات است خضر راهی کو/ مباد کاتش محرومی آب ما ببرد

دل ضعیفم از آن می کشد بطرف چمن/که جان زمرگ به بیماری صبا ببرد

طبیب عشق منم باده ده که این معجون/فراغت آرد و اندیشه خطا ببرد

                          بسوخت حافظ و کس حال او به یار نگفت

                                مگر نسیم پیامی خدای را ببرد